Drie weken op het Paleodieet: alles prima, op het sporten na!

We hebben nu drie weken lang een licht aangepaste versie van het paleodieet gevolgd en we voelen ons er prima bij. Het hardlopen gaat echter nog steeds niet beter. Mijn snelheid is weg, ik voel me traag en futloos tijdens het lopen en de dag na een hardere training ben ik echt heel erg chagrijnig, tot aan het depressieve toe. Tijd voor een aanpassing!

Al drie weken lang loop ik mijn rondjes zonder plezier. Het goede gevoel dat het rennen mij normaal  gesproken geeft is helemaal weg. De oorzaak is duidelijk: van 50-60 energieprocenten (en%) aan koolhydraten naar minder dan 30 en%. Het is voor mij overduidelijk dat sportbeoefening met een hoge intensiteit zeer lastig is wanneer de koolhydraatvoorraden na het sporten niet worden aangevuld.

De vraag is nu natuurlijk hoe ik er voor kan zorgen dat mijn koolhydraatvoorraden na een training snel kunnen worden aangevuld, zonder dat ik mijn dieet al teveel geweld aan te doen. Wanneer ik een duurloop doe van een uur dan verbruik ik iets minder dan duizend kilocalorieën. Normaal gesproken wordt zeker meer dan de helft van die calorieën geleverd door koolhydraten.

In het boek The Paleo Diet for Athletes wordt iemand van mijn gewicht (63 kg) geadviseerd om na een training 420 kcal aan koolhydraten en circa 100 kcal aan eiwit te nuttigen (bij voorkeur in een hersteldrank)1. En toen ik gisteren in de supermarkt een energiedrank in de aanbieding tegenkwam, was de keus niet moeilijk. Nu, een dag later, heb ik na een duurloop van 12 km onmiddellijk een halve liter sportdrank (in totaal 75 gram koolhydraten, 300 kcal) gedronken om te zien wat het effect daarvan is op mijn herstel en het hardlopen zelf. De periode na de inname van de drank voelde ik me trouwens een beetje hyper en trillerig, en voelde ik mijn maag lichtjes protesteren.

Interessant is trouwens dat krachtoefeningen wel heel erg goed gaan op een voeding met weinig koolhydraten. Ik voel me sterk en ben zelfs bezig om het aantal herhalingen met opdrukken te verhogen. De fases waarin ik de laatste jaren veel opdruk, deed ik telkens drie tot vier setjes van vijftig herhalingen. En nu heb ik in één week tijd het aantal herhalingen opgevoerd naar vijfenzeventig! En dat zonder dat het extra spierpijn oplevert!

Naast het sporten bevalt het nieuwe voedingspatroon eigenlijk heel erg goed. Concentreren en lezen gaat probleemloos, weinig last van ‘lekkere trek’, en het voelt kalm en evenwichtig aan.  Mijn gewicht is stabiel en ligt zo rond de 62-63 kg. Mijn verloofde verliest langzaamaan wat gewicht, zonder op een bewuste wijze minder te eten.

Er zijn nog een aantal interessante bijwerkingen van het dieet. Ik had zelf het gevoel dat mijn bloeddruk was gedaald na een week of twee op het dieet. Omdat ik daar ook over gelezen had in enkele publicaties besloot ik om een bloeddrukmeter te kopen en dit te gaan testen. Vorige zomer was mijn bloeddruk, na twee en een half jaar op een bijna volledig vegetarische voeding (af en toe vis), 110mmHg (systolisch) / 65 mmHG (diastolisch). Nu, na 3 weken op het paleodieet, ligt mijn systolische bloeddruk rond de 95mmHg en mijn diastolische bloeddruk rond de 51mmHg. Deze metingen zijn uiteraard niet helemaal betrouwbaar (want gemeten met een ander apparaat, onder andere omstandigheden), maar het verschil is desalniettemin opmerkelijk. En aangezien geldt dat een lagere bloeddruk minder risico oplevert m.b.t. een hart- of herseninfarct, is dat toch een belangrijke observatie om verder te onderzoeken.

Deze week ga ik vier keer trainen, op maandag, woensdag, vrijdag en zondag. Telkens na het rennen neem ik dan een halve liter energiedrank in. Dat wordt dus spannend deze week, om te ervaren of deze extra koolhydraten direct na het sporten mijn plezier in het hardlopen weer kunnen herstellen.

Referentie

  1. Loren Cordain & Joe Friel, The Paleo Diet for Athletes, Rodale Inc., revised edition, September 2012, blz 56.